Β. ΕΚΚΛΗΣΙΑ,
5. Ληξιαρχικές πράξεις:
Σύμφωνα με απόφαση της Συνόδου του Trento, το 1563, οι εφημέριοι των καθολικών ναών όφειλαν να καταγράφουν τις πράξεις γεννήσεων και βαπτίσεων της ενορίας τους. Η τήρηση ληξιαρχικών βιβλίων στον ορθόδοξο ναό της Βενετίας καθιερώθηκε το 1599 από τον Γαβριήλ Σεβήρο, μητροπολίτη Φιλαδελφείας. Στην Αδελφότητα επιτράπηκε να τηρεί ληξιαρχικές πράξεις μόνο των βαπτίσεων και των γάμων. Εξαιτίας των περιορισμών που είχαν θέσει οι Βενετοί στην εκφορά και τον ενταφιασμό των ορθόδοξων νεκρών, οι αποβιωτήριες πράξεις των Ελλήνων καταχωρίζονταν στα νεκρολόγια των καθολικών ναών. Τα βιβλία θανάτων των Ελλήνων εγκαινιάστηκαν μόλις το 1811, με απόφαση των αυστριακών αρχών. Οι εφημέριοι του ναού τηρούσαν τα ληξιαρχικά βιβλία μέχρι τις αρχές του 19ου αιώνα. Από το 1816 και εξής οι ληξιαρχικές πράξεις εκδίδονταν από τη γραμματεία της Αδελφότητας.
Περιλαμβάνονται σε αυτή την υποσειρά και τα ληξιαρχικά βιβλία βαπτίσεων και γάμων (1816-1911) που σημειώνει στο βιβλίο του ο Μ. Ι. Μανούσακας (Τα ληξιαρχικά βιβλία της Ελληνικής Αδελφότητος Βενετίας ...· σσ. ιε΄ αρ. 4, ις' αρ. 6), τα οποία κατά την ταξινόμηση του Αρχείου του Ελληνικού Ινστιτούτου Βενετίας (2001-2007) δεν είχαν εντοπιστεί.